Ekip Haber’e konuşan Prof. Dr. Sami Şener, Batı’nın sekülerleşme sürecinden başlayarak ahlakın nasıl “vitrin”e dönüştüğünü, hukukun güçle kurduğu problemli ilişkiyi ve modern insanın sınırsız arzu merkezli tanımının hangi içtimai sonuçlara yol açtığını sorguluyor.
Uluslararası hukuk, modern dünyanın en büyük ideolojik masallarından biridir. Kâğıt üzerinde cihanşümul; pratikte ise yalnızca güçsüzlere tatbik edilir. İnsan hakları söylemi, küresel düzenin ahlaki vitrini olarak kullanılırken, bu düzeni yöneten devletler aynı kuralların dışında tutulur. Bu çelişkinin merkezinde ise tabiî olarak “en güçlü” diye nitelendirilen ABD yer almaktadır.
"Motala'nın vurguladığı gibi "Gazze, Batılı liderlerin sömürgeci ve ırksal siyasi DNA'sının bozulmadan kaldığını ortaya koydu. Kurbanlar Filistinli olduğunda evrensel haklar söylemi ortadan kalkıyor..."
Kânûn-ı Esâsî ise, bu kadim nizâmı ihlâl eden, beşerî tasavvurların acele ve acemice kodlandığı bir metin olarak tarihe geçmiş, Şer’î fıkhın karşısında mahkûm olmuştur. Belçika ve Fransa’nın hukuk sistemlerinden iktibas edilerek inşa edilen bu anayasa, ne milletin irfanla yoğurulan dokusuna temas edebilmiş, ne de Müslüman tebaanın hukukî idrakiyle örtüşebilmiştir.
"Adli Yargı Hakim ve Cumhuriyet Savcıları ile İdari Yargı Hakimleri Kura Töreni"nde konuşan Cumhurbaşkanı Erdoğan, "Bize düşen, yüksek yargı kurumları arasındaki tartışmalarda taraf olmak değil, sorunu çözecek mekanizmaları işletmektir. Yüksek yargı kurumlarımızın Anayasa'da belirtilen görev tanımları, sınırları ve onlara yüklenen misyonlar konusunda bir belirsizlik söz konusudur. Anayasamıza göre her birinin görev alanı farklı olan yüksek yargı kurumlarımız arasındaki ihtilafı gidermek mecburiyetindeyiz." dedi.
