Lübnanlı yazar ve hukukçu Peter Germanos sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, Türkiye'nin son on yılda Suriye'de ve daha geniş Levant coğrafyasında izlediği politikanın, modern Orta Doğu tarihinde benzeri görülmemiş bir stratejik başarıya işaret ettiğini yazdı:
"Türkiye’nin Suriye’de ve daha geniş Levant bölgesinde son on yılda elde ettiği başarı, modern Orta Doğu tarihinde benzeri görülmemiştir.
2018’de Türkiye, eşsiz derecede düşmanca bir stratejik ortamla karşı karşıya kaldı.
Güney sınırı fiilen kuşatılmıştı: bir yanda Rusya–İran–Esad ekseni İdlib ve Suriye çölünün merkezine doğru genişliyordu; diğer yanda ise CENTCOM’un tam siyasi, askeri ve istihbarat desteğini alan Batı destekli PKK/YPG yapısı bulunuyordu.
Benzer koşullarda çok az devlet stratejik yenilgiden kaçınabilmiş, dengeleri tersine çevirebilmişti.
Ancak Ankara bu kuşatmaya yakın durumu kapsamlı bir jeopolitik başarıya dönüştürmeyi başardı. Diplomasi, istihbarat ve askeri komuta arasındaki nadir düzeydeki koordinasyon sayesinde Türkiye, büyük güçlerle doğrudan savaşa girmeden her iki tehdidi de kademeli olarak bertaraf etti.
Moskova ve Tahran, ölçülü diplomasi ve sınırlı güç kullanımıyla dengelenirken; Washington’un Kürt projesi ise sürekli askeri baskı ve siyasi izolasyonla etkisiz hale getirildi.
En dikkat çekici sonuç, Türkiye’nin yalnızca sınırlarını güvence altına almakla kalmayıp Suriye içinde meşru bir yönetim gücü ortaya çıkarmasıdır.
Ankara tarafından eğitilen, silahlandırılan ve yapılandırılan muhalif gruplar, dağınık milislerden ülkenin baskın siyasi-askeri otoritesine dönüştü. Bu olağanüstü bir başarıdır: Ne İran, ne İsrail, ne de Körfez ülkeleri komşu bir devlette bir vekil gücü egemen bir çekirdeğe dönüştürmeyi başarmıştır.
Stratejik açıdan Türkiye, Levant’ta benzersiz bir şey gerçekleştirdi: çökmüş bir devleti işgal veya ilhak yoluyla değil, güvenlik doktrinine uyumlu yerel aktörler aracılığıyla kontrollü devlet inşasıyla yeniden şekillendirdi.
Bugün Suriye artık bir tehdit unsuru değil, Türkiye’nin etkisinin tamponu ve stratejik uzantısıdır.
Bu düzeydeki başarı, aynı anda Rusya, İran ve ABD’nin bölgesel mimarisine karşı elde edilerek Türkiye’yi ayrı bir kategoriye yerleştirdi.
Türkiye artık yalnızca Levant’ta faaliyet gösteren bir bölgesel güç değil; doğrudan imparatorluk yönetimi olmaksızın komşuluk düzenini yeniden tasarlayabilen modern tarihteki az sayıdaki devletten biri haline geldi."
